W obrazach Misztal nie ma podziału na formę i reprezentację, kompozycję i temat, skończoną konstrukcję i niedopracowanie. Forma ulega dekompozycji, pierwotne motywy – daleko idącemu przetworzeniu. Nadrzędną instancją jest powstający obraz: płaszczyzna plam barwnych. W tym sensie to malarstwo może się okazać inwersyjne, jako przykład odwrotu od materii ku czemuś radykalnie nieokreślonemu, żywiołowemu niepoddającemu się kontroli, rozbijającemu granice postrzegania. Inwersja widzenia. Odwrócenie wzroku w stronę płótna. Rozmycie konturów i form na rzecz możliwości swobodnego kształtowania kompozycji.
Wystawa dzieli się na dwie części. Mniejsza, pod tytułem Niewykończenie, gromadzi prace uznane przez artystkę za nieukończone albo przypadkowe, ale naznaczone jej temperamentem i osobowością twórczą. W wydzielonej części Galerii znajdują się zatem cztery prace: trzy obrazy olejne i jeden gwasz. Druga, większa część, pod tytułem Inwersja, jest uporządkowaną prezentacją skali możliwości Moniki Misztal jako artystki.
Jarosław Wójtowicz
 |
 |
 |
 |
 |