Kuratorzy: Adam Broomberg & Oliver Chanarin.

 

Inspiracją do wystawy stał się pewien rodzaj pseudonimu literackiego, heteronim. Oznacza stworzoną przez autora fikcyjną postać, jego alter ego, obdarzone osobną biografią, wyglądem, tożsamością, stylem czy poglądami, które wcale nie muszą pokrywać się z poglądami rzeczywistego twórcy. Autorzy zostali zachęceni do porzucenia własnego „ja”, dotychczasowego stylu, i znalezienia języka dla wymyślonej osoby.

Kuratorzy podejmują w ten sposób problem związków pomiędzy fikcją a rzeczywistością, a także kwestię ograniczeń tożsamości i jej konstrukcji w języku.

 

Lee Cluderay urodzona jako Marjorie Powell w 1900 roku w Port Glasgow w Szkocji. Swoją karierę artystyczną rozpoczęła jako Lee Cluderay – autorka kolaży – w Paryżu w 1921 roku. Była muzą surrealistów (szczególnie André Bretona, z którym miała przelotny romans). W 1936 roku przeprowadziła się do Londynu, gdzie zaczęła eksperymentować z filmem. Przypuszcza się, że w chwili śmierci, w wieku 37 lat, w pożarze pracowni podpalonej przez jej kochankę Tivę Miller (żonę Edgara Millera, członka Partii Konserwatywnej), pracowała nad częściowo fikcyjnym filmem dokumentalnym poświęconym własnemu życiu. Pani Miller została skazana na dożywocie. To, co ocalało z materiałów filmowych Cluderay, znajduje się w archiwach Brytyjskiego Instytutu Filmowego w Londynie. Wiele jej kolaży zniszczył ogień. Wszystko, co ocalało, prezentujemy na tej wystawie.

 II

 Joe Cornell urodzony 24 grudnia 1930 roku w Nowym Jorku; znany głównie jako rzeźbiarz, autor kolaży, ilustrator książek dla dzieci. Zagorzały kinoman. W latach 60. nakręcił serię filmów eksperymentalnych, poświęconych gwiazdom filmowym ery kina niemego. Pod koniec życia rozpoczął serię prac fotograficznych dotyczących codzienności Nowego Jorku. Prace te pozostały w znacznej mierze nieznane aż do jego śmierci w roku 1997. Nigdy nie były wystawiane.

Leina N. urodzona ok. 1942 roku w Moskwie. W latach 1985–95 pracowała jako fotografka i artystka w Tbilisi w Gruzji. Niewiele wiadomo o wczesnym okresie jej życia. Pod koniec lat 60. była zameldowana w Tbilisi (mieszkała z obcą rodziną). Możliwe, że była zaangażowana w gruziński ruch dysydencki. W tym czasie zaczęła robić zdjęcia. Tworzyła także fotokolaże inspirowane rosyjskim konstruktywizmem oraz niemieckim dadaizmem. Od roku 1978 pracowała w Szpitalu Republikańskim w Tbilisi jako technik, wywołując zdjęcia rentgenowskie. Po odzyskaniu przez Gruzję niepodległości w 1991 roku zaczęła pracować jako fotografka uliczna, często widywano ją w Parku Mziuri w Tbilisi. Jej losy po roku 1996 są nieznane. 

Na prezentowane tutaj fotokolaże natrafiła na pchlim targu w Tbilisi kobieta, która jako dziecko była fotografowana przez Lenę. Kuratorzy składają podziękowania Annie Kuzanov.

 

Galeria Szara Kamienica, Rynek Główny 6 (wejście przez dziedziniec), Kraków

czynne: 14.05–12.06:

WT–PT: 13:00–18:00,

SB, ND: 11:00–17:00