Z uwagi na obecną sytuację pandemiczno-ekonomiczną galeria i wystawa "Celebrity" będzie czynna

w godz. 16:00 -18:00 w dniach od wtorku do piątku

oraz w sobotę od 13:00 do 17:00.

W niedzielę i poniedziałki galeria pozostaje nieczynna

Liczymy na wyrozumiałość gości!

I nieustająco serdecznie zapraszamy

Urwaga: w najbliższą sobotę tj. 24.10 z powodów technicznych otworzymy dopiero o godz. 14:30. Galeria w tym dniu czynna będzie do godz. 18:00 

CELEBRITY

17.10.2020. godz. 20:00

Uwaga:

Otwarcie odbędzie się na nieco zmienionych zasadach, związanych z zagrożeniami (i obostrzeniami) zwłaszcza w obszarze kultury i sztuki. Zamiast koncertu Belli Ćwir odbędzie się spotkanie z artystką z towarzyszącą muzyką w tle.

Ilość osób  w galerii będzie  ograniczona - pamiętamy o konieczności zachowania właściwej odległości. W przypadku dużej ilości chętnych, przepływ zwiedzających będzie się odbywał w trybie zmiennym. 

Wszyscy odwiedzający proszeni są o zakrywanie nosa i ust 

Z góry dziękujemy za wyrozumiałość 

Organizatorzy wystawy

CELEBRITY,  17 października, godz. 20:00!

Punktem wyjścia wystawy jest współczesna recepcja figury Lulu z kontrowersyjnego dramatu Franka Wedekinda ("Lulu", 1892-95). 

dizajn 3D / współpraca aranżacyjna: Karina Gorzkowska i Maja Szerel 

wernisaż: koncert Belli Ćwir

 

 

 

„Nie jestem ofiarą, jestem celebrity” − mówi Lulu, czyli jedna z najbardziej nieodgadnionych postaci literackich z dramatu Franka Wedekinda. Lulu powstaje mniej więcej w tym samym czasie, kiedy Freud pisze Objaśnienie marzeń sennych. I jedno i drugie dzieło bada obszary społecznego tabu, i jedno i drugie obfituje w mizoginizm. Z tym, że badania Freuda przynoszą mu sławę, a  dramat Wedekinda zostaje poddany cenzurze i owiany sławą, ale tą złą. Jednak w przypadku Lulu sprawa nie jest taka prosta, bo historia kilkuletniej dziewczynki wytresowanej do roli prostytutki jest również historią strategii wyparcia i hipokryzji mieszczaństwa doby dekadentyzmu. Lulu posiada wiele tożsamości, bo jest i niewinną dziewczynką, i femme fatale, i żoną, kochanką, fetyszem, ofiarą oraz opresorką. Lulu posiada również wiele imion − Nelly, Ewa, Mignon, Katja, Daisy. Jeden z bohaterów Wedekinda mówi, że Lulu wystawia się na bezwstydne spojrzenia, ale to właśnie ją ocala. Staje się ona lustrem dla projekcji męskich fantazji, a jednocześnie traumą, której za wszelką cenę należy uniknąć. I wreszcie Lulu to nadwyżka rozkoszy, zohydzająca to, co uważa się za przyjemne, jak i nasycająca przyjemnością to, co uznawane za odrażające. 

 

 

Rozczytywanie form

Justyna Smoleń 

wystawa: 17.09 - 10.10

czynna w czwartki, piątki i soboty w godz.: 14:00 - 18:00

Rozważania artystyczne podjęte w eksponowanych pracach dotyczą funkcji znaku plastycznego. Poddają analizie dynamicznie zmieniające się modele interpretacji świata widzialnego, jego percepcji, oraz mechanizmy zmiany znaczeniowej, wydarzające się w obszarze semantyki obrazów. Prace plastyczne odwołują się w swojej formie do przedstawień zjawisk przyrody, które charakteryzują się nieuchwytnością oraz płynnością. Zjawiska fizyczne, będące inspiracją do ich powstania, to procesy zachodzące w naturze, wynikające z istnienia sił podstawowych, np. oddziaływania elektrycznego, magnetycznego czy grawitacyjnego na tafle wody lub masy powietrza. 

Klasyczna konstrukcja rzeczywistości oparta na jednoznaczności interpretacyjnej, została dawno wyparta przez epokę wieloznaczności. Odmienność, inność, płynność, wieloznaczność kontekstów, lokalność sensów, których nie wypałujemy od razu, to nasze nowe codzienne doświadczenie. Fragmentarycznie dostępna rzeczywistość zmusza zatem artystę do przyjęcia strategii twórczej, adekwatnej do współczesnych warunków percepcyjnych człowieka. To, czego doświadczamy codziennie, poddawane jest dynamice zmian, które na bieżąco ciężko jest zdefiniować i nazwać.

W momencie podświadomej próby odtworzenia całości zjawiska, widz, na podstawie analizy własnego doświadczenia i wiedzy oraz siły wyobraźni, odnosi się do wybranego fragmentu, wyszukując w nim tych aspektów, które mogłyby mieć swoją kontynuacje w przestrzeni wyobrażonej. Dzięki swojej aktywności intelektualnej, ale również fizycznej, jest on zatem aktywnym uczestnikiem wytwarzania dzieła sztuki. Stosunek ciała do pracy umożliwia poznanie zwielokrotnionego obrazowania zawartego w niej. Czytelność formy ujawnia się dopiero w momencie ruchu podmiotu wobec obiektu. Prace prezentowane na wystawie są realizacjami rozwijającymi watek obrazowej wielości w jednym obszarze wyznaczonym granicami dzieła, oraz próbą badania zależności pomiędzy obrazem malarskim a rzeźbą. 

 Justyna Smoleń

Piątek, 28 sierpnia 2020; godz. 21:00 – 06:00

secret party >> ul Bożego Ciała 3/18, ilość osób ograniczona, pamiętajcie o maseczkach

line-up >>

Dofinansowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu "Kultura w sieci" 



Miło nam poinformować, iż wystawa "Ranne ptaki są nieufne" Dyby i Adama Lachów w bieżącym tygodniu (6-12.07)  czynna jest codziennie :)  

Od poniedziałku do piątku w godzinach 15:00 -19:00 i w weekendy 11:00 - 19:00

Zapraszamy wspólnie  z Miesiącem Fotografii!

Ranne ptaki są nieufne

Dyba Lach, Adam Lach
Kurator: Michał Łuczak

27.06 - 26.07.2020

Ostatnie trzy i pół roku Dyba i Adam Lach spędzili w Polskach wszystkich liter. Model ich pracy przypominał ten z najlepszych czasów reportażu, kiedy redakcje wysyłały reporterów w różne regiony Polski, by po prostu zobaczyli, „jak tam jest”. Czas na przygotowanie materiału nigdy nie był nieograniczony, ale starczało go, by przyjrzeć się określonemu miejscu, a nawet znudzić nim. 

Kraj był wtedy pozamykany, ale ludzie – otwarci. Dziś świat przyspieszył, wydaje się mniejszy, granice są w większości otwarte. Od pewnego czasu w Polsce wszystko wydaje się ustalone – strony, poglądy, podziały, mity i symbole. Gotowe diagnozy są łatwo dostępne i łatwo przyswajalne, wystarczy którąś wybrać.

Dyba i Adam mieli wątpliwości – z nich powstały teksty i fotografie, zamknięte w książce Rewizje. Wystawa Ranne ptaki są nieufne w przeciwieństwie do książki jest pozbawiona tekstu. A wszystko, co powinno się wiedzieć, wchodząc do galerii, to to, że jesteśmy w Polsce – w Polsce „ciekawych czasów”.

Poprzez same fotografie można pokazać wiele, choć niekoniecznie konkretnie. Dużo zależy od kontekstu, jaki wniesiemy – każdy i każda z nas. Trzeba też pamiętać, że z fotografią i z samą Polską jest trochę jak w piosence Marii Peszek Polska A, B, C i D: „Nic nie jest takim, jakim się wydaje”.

Michał Łuczak
9 marca 2020

—

Kuratorską pracę nad wystawą zamknęliśmy powyższym tekstem. Ostateczną wersję napisałem 9 marca, czyli w poniedziałek. W środę 11 marca polski rząd postanowił, że następnego dnia zostają zamknięte wszystkie placówki edukacyjne, a 14 marca wprowadzono stan zagrożenia epidemicznego. 

Medialna rzeczywistość pełna była stwierdzeń o historycznym wydarzeniu, sytuacji „bez precedensu” i możliwej zmianie, jaką może ona wywołać. 

Wystawę pokazujemy jednak w niezmienionej formie. Uzupełniliśmy ją jednym nowym zdjęciem wykonanym w trakcie pandemii – zostało ono umieszczone w osobnej części galerii. Decyzja ta jest o tyle istotna, że choć nic nie zostało zmienione, coś się jednak zmieniło. 

Fotografia przylega do czasów, w jakich powstała, szczególnie ta dokumentalna czy reporterska, ale moment, w którym się ją ogląda, jest jednym z kontekstów, o których pisałem wyżej. 

18 czerwca 2020

Adam Lach – dokumentalista, twórca wizualny. Publikuje w „The New York Times”, „Le Monde”, „The Guardian”, „GEO”, „Newsweek”. Laureat wielu konkursów fotografii, w tym POYi, IPA, Grand Press Photo. Autor książek fotograficznych: Stigma, nagrodzonej w konkursie IPA, oraz Neverland, wybranej do autorskiej kolekcji photobooków Martina Parra prezentowanych w Tate Gallery. Jego fotografia zatytułowana Wolność została ogłoszona Ikoną Trzydziestolecia w międzynarodowym konkursie Press Club Polska. Jego prace prezentowano m.in. w Paryżu na festiwalu La Quatriéme Image, na Biennale w Pradze, na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge.

Dyba Lach – dokumentalistka, producentka, autorka. Absolwentka Wydziału Organizacji Sztuki Filmowej Szkoły Filmowej w Łodzi oraz kierunku fotografia prasowa w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Współautorka książki fotograficznej Stigma, nagrodzonej w konkursie International Photography Awards i wybranej publikacją roku 2014 w Konkursie im. Beaty Pawlak organizowanym przez Fundację Batorego. Laureatka DEBUTS 2015 – drugiej edycji międzynarodowego konkursu młodych fotografów. Reżyseruje i koordynuje wydarzenia artystyczne, spektakle, koncerty, projekty kulturalne, krótkie formy dokumentalne.

Organizator: Miesiąc Fotografii w Krakowie

Partner: Fundacja Grey House Szara Kamienica 

Drodzy Goście galerii,

ze względu na duże zainteresowanie otwieramy ponownie wystawę Siergieja Czajki "Żywi i martwi"!  

Prace można będzie obejrzeć - uwaga: wyłacznie po wcześniejszym  umówieniu się -   w dni powszednie w godzinach 16:00-19:00, natomiast w soboty i niedziele w godzinach 13:00- 18:00.  Telefon: 600 378900

Zatem prosimy - nie wahajcie się nas turbować!

W odpowiedzi na rozporządzenie władz dot. zamknięcia placówek instytucjonalnych, zdecydowaliśmy, że do 25.03 galeria będzie nieczynna. Wystawa Siergieja Czajki będzie dostępna dla odwiedzających w późniejszym terminie. O wszystkich zmianach będziemy informować.